بیت کوین چیست؟

بیت کوین کمی شبیه پول است. بیت کوین یک ارز رمزگذاری شده مستقل است.

بیت کوین فیزیکی نیست و کاملا مجازی است. بیت کوین را نمی توان لمس کرد، اما با بیتکوین می توان معامله کرد.

این ارز در همه جا حضور دارد و در یک چشم به هم زدن در همه جا سبز شده است.

بیت کوین اساسا نوعی پول مجازی است که در بستر اینترنت و کامپیوترهای پر قدرت به وجود آمده است.

بیتکوین یک پول غیر متمرکز است و توسط هیچ دولتی پشتیبانی نمی شود.

بیت کوین هیچ مرکزیتی ندارد. بیتکوین توسط هیچ دولتی پشتیبانی نمی شود. شرکتها، موسسات یا بانک هایی که به دنبال کسب سود هستند، شبکه هایی مانند ویزا کارت، مسترکارت،پی پال یا شبکه شتاب یا شاپرک را مدیریت می کنند.

اما هیچ کسی مالک یا کنترل کننده شبکه بیت کوین نیست.

بیت کوین یک ساختار فرد به فرد دارد که با صدها کامپیوتر در سرتاسر اینترنت با هم برای پردازش پرداختهای بیت کوین کار می کنند.

ساختار بدون مرکزیت بیت کوین به این معنی است که بیت کوین اولین شبکه مالی کاملا باز دنیاست. برای ایجاد یک سرویس مالی در سیستم بانکداری سنتی شما باید با یک بانک قرارداد ببندید و با قوانین دست و پا

گیر و بسیار محدود کننده ای روبه رو شوید. شبکه بیت کوین هیچ کدام از این محدودیتها را ندارد. افراد نیازی به هیچ مجوز یا همراهی جهت ایجاد یک شبکه مالی جدید بر پایه بیت کوین ندارند.

 

بیت کوین چگونه تولید می شود؟

بیت‌ کوین مانند طلا نیست که بتوان آن را از دل زمین استخراج کرد. همچنین پول کاغذی هم نیست که یک نهاد مرکزی اسکناس‌های کاغذی غیرقابل تقلب را چاپ کند. در عوض، بیت‌ کوین کاملا به یک شبکه‌ی

کامپیوتری غیرمتمرکز و یک سری رمزگذاری‌های فوق‌العاده پیچیده متکی است.

سیستم بیت‌ کوین بر اساس شبکه‌ی نظیر به نظیر (peer-to-peer) موسوم به P2P کار می‌کند.

این معماری P2P مشابه شبکه‌های اشتراک‌گذاری فایل است که به افراد اجازه می‌دهد آزادانه هر نوع داده‌ای از قبیل موسیقی، فیلم و غیره را توزیع کنند. این سیستم بسیار انعطاف‌پذیر است.

به‌عبارت دیگر، هیچ مرکز کامپیوتری برای اجرای فرایندهای بیت‌ کوین وجود ندارد.

در عوض، کامپیوترِ هر کاربرِ بیت‌ کوین، بخشی از یک شبکه می‌شود که در مجموع کار انجام محاسبات مربوط به تولید بیت‌ کوین و ثبت تراکنش‌های آن را انجام می‌دهد. همین طبیعت غیرمتمرکز بیت‌ کوین است که آن را

از دخالت دولت‌ها و سازوکارهای قانونی و نظارت مصون نگه داشته است.

پیش از آنکه کسی بتواند از بیت‌ کوین استفاده کند، این سکه‌ها باید به واسطه‌ی فرایندی به نام استخراج بیت‌ کوین استخراج شوند.

هر کامپیوتری می‌تواند این عمل را با استفاده از یک برنامه‌ی استخراج آغاز کند. برای استخراج لازم است کل شبکه‌ی کامپیوترهای مشارکت‌کننده یک رشته فعالیت انجام بدهند. اساسا، این فعالیت به معنای انجام تعداد

زیادی پردازش است که غنایم حاصل از آن نصیب صاحب کامپیوتری می‌شود که این فعالیت‌های پردازشی را به اتمام رسانده باشد.

برخی افراد هزاران دلار بر روی کامپیوترهای قدرتمند برای استخراج بیت‌ کوین سرمایه‌گذاری می‌کنند و اساسا این استخراج به یک مچ‌اندازی محاسباتی تبدیل شده است و تنها پیشتازان از منافع حاصل از آن سود

می‌برند.

مقدار کار لازم برای استخراج متغیر است. شبکه، حجم کاری را به نحوی تنظیم می‌کند که تعداد بیت‌ کوین‌ها به‌صورت ثابت و با یک نرخ از پیش‌ تعیین‌شده بالا بروند.

این کار تا زمانی ادامه پیدا خواهد کرد که تعداد بیت‌ کوین‌های در گردش به مقدار نهایی خود یعنی ۲۱ میلیون برسد.

در حال حاضر، در طی فرایند استخراج در هر ۱۰ دقیقه ۲۵ بیت‌ کوین تولید می‌شود.

هر چهار سال، تعداد سکه‌های قابل استخراج نصف خواهد شد تا اینکه تعداد سکه‌ها در سال ۲۱۴۰ به سقف تعیین‌شده برسد.

بعد از آن، تعداد بیت‌ کوین‌های در گردش ثابت باقی خواهد ماند.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *